‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎คุณว่าเด็กนั่นเอาพวกมันไปทำอะไร
‎ผมชักไม่แน่ใจละว่าวิลเอาพวกมันอยู่
‎เขาทำอะไรอยู่
‎ไม่รู้สิ
‎ยานนั้นพังแล้ว
‎นายขับมันไม่ได้
‎นายพยายามจะไปไหน
‎ช่วยด้วย เพื่อน
‎ฉันก็อยากจะช่วยเขา แต่ยังทำไม่ได้ตอนนี้
‎นายต้องนำยานไปอัลฟาเซนทอรี
‎เหมือนที่ฉันบอกพวกเขาว่านายจะทำ
‎ไม่ ช่วยด้วย เพื่อน วิล โรบินสัน
‎พี่พูดถูก
‎เขาเปลี่ยนไป
‎- ไม่ วิล พี่ไม่ได้หมายความว่างั้น ‎- ไม่
‎ตลอดเวลาที่ผ่านมา ‎ผมแกล้งทำเป็นว่าเขายังเหมือนเดิม
‎- แต่เขาเปลี่ยนไป ‎- วิล
‎และมันก็อาจไม่เป็นไร
‎ผมก็เปลี่ยนไปจากตอนที่เจอเขาบนต้นไม้
‎เขาต่างจากเดิมก็ไม่แปลก
‎เราเชื่อมโยงกัน
‎เราเติบโตทั้งคู่
‎มีคนกำลังมา เราทำไงดี
‎เราต้องซ่อนพวกเขา
‎ซ่อนเหรอ เราซ่อนหุ่นยนต์ ‎มหึมาสองตัวไม่มิดหรอก
‎เราจะไปยัดหุ่นยนต์มหึมา ‎สองตัวที่ไหน พี่คิดออกแล้ว
‎- พวกเขาอยู่ที่ไหนสักที่ในนี้ เราต้องหาให้เจอ ‎- พอเจอตัวแล้ว
‎ผมไม่อยากได้ยินเรื่องอารมณ์และความรู้สึก
‎แทงและกำจัดมันไปซะ
‎เราต้องการหุ่นไล่กาตัวเดียว
‎ทุกสิ่งที่เจ้าหุ่นยนต์นั่นรู้สึกหรือต้องการ...
‎จะหายไปเอง
‎แล้วพวกโรบินสันล่ะ
‎พวกเขาหวงมันมาก
‎และจะไม่ยอมจำนนง่ายๆ หรอก
‎แต่พวกเขาจะต้องยอม
‎อะไรนะครับ
‎ประวัติศาสตร์จะเอ่ยถึง ‎ความสำเร็จของเราว่ายังไง เบน
‎ทำภารกิจลุล่วง 23 ครั้ง
‎แต่พวกเขาจะเขียนถึงแค่ ‎ความสำเร็จครั้งที่ 24 เท่านั้น
‎สิ่งที่คนจะจำได้คือความล้มเหลว
‎ไม่ใช่ความสำเร็จ
‎- เรายังไม่ได้ล้มเหลว เรายัง... ‎- ครอบครัวโรบินสันได้เข้ามาควบคุม
‎เรื่องราวที่จะถูกบอกเล่า
‎และพอเราไปถึงอัลฟาเซนทอรี
‎เมื่อครอบครัวเรา
‎ได้ยินเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่นี่
‎คิดว่าพวกเขาจะพูดถึงบทบาทเราว่าไง
‎งั้นคุณแนะนำให้เราทำไง
‎เขียนเรื่องราวใหม่
‎- นี่ คุณกลับมารึยัง ‎- ไง
‎ปรากฏว่ากระสวยที่ฉันขับมา ‎มีเชื้อเพลิงเหลือนิดเดียว
‎ฉันเลยต้องไปอย่างช้าๆ
‎เพื่อประหยัดพลังงาน
‎อันที่จริงข้างนอกนี่สวยมากเลยนะ
‎เราไม่ควรอยู่นานกว่าที่จำเป็น
‎เรามีเวลาเท่าไหร่
‎ถ้าเราบินผ่านก๊าซแอมโมเนียด้วยความเร็วตอนนี้
‎น้ำทั้งหมดก็จะสะอาด
‎หลังจากที่เราโคจรเสร็จรอบแรก
‎ถ้าโคจรรอบโลกก็จะใช้เวลา 92 นาที
‎ดาวเคราะห์ขนาดเท่านี้ก็ ‎น่าจะใช้เวลาชั่วโมงนึงใช่มั้ย
‎ประมาณนั้น
‎จากนั้นเราก็จะไปรับพวกที่รอดชีวิต
‎และเดินทางไปที่อัลฟาเซนทอรี...
‎ได้ในที่สุด
‎ไม่อยากจะเชื่อว่าเราทำภารกิจนี้สำเร็จ
‎ผมว่าเราโชคดี
‎วันนี้อาจจบด้วยหายนะก็ได้นะ
‎ระดับเซลล์เชื้อเพลิงต่ำมาก
‎ดูเหมือนว่าเชื้อเพลิงฉันจะหมดแล้ว
‎โอเค อยู่เฉยๆ นะ
‎ผมจะขับกระสวยไปลากคุณกลับมา
‎ผมต้องการรายงานการละเมิดกฎ ‎ในหมู่ประชากรอาณานิคมกลุ่มที่ 24
‎มอรีน โรบินสัน
‎ได้พยายามยึดอำนาจควบคุมยานเรโซลูท
‎ในช่วงเวลาแห่งความปั่นป่วนและ ‎ยังไม่รู้เป้าหมายแน่นอน
‎แต่พอเธอตระหนักถึงข้อผิดพลาดของตัวเอง
‎- มอรีนและสามีของเธอ จอห์น โรบินสัน... ‎- ไง
‎พยายามชดเชยความเสียหาย...
‎- ได้ตัวละ ‎- ที่พวกเขาได้ก่อ
‎ยังไงก็ตาม...
‎ระหว่างการปฏิบัติการ
‎กระสวยซ่อมบำรุงของพวกเขา ‎ได้สูญหายไปในอวกาศ
‎อะไรวะเนี่ย
‎มีปัญหาอะไร
‎- ปฏิเสธการเข้าใช้ ‎- รหัสใช้ไม่ได้
‎เราพยายามช่วยชีวิตพวกเขา
‎ผมจะลองบังคับด้วยมือ
‎เกาะไว้นะ
‎- เร็วเข้า ‎- ความพยายามเหล่านั้นล้มเหลว
‎เร็วสิ
‎จอห์น หยุดเถอะ
‎หยุด มันไม่ได้ผล
‎ทำไมล่ะ
‎ฝีมือเฮสติงส์ เขาล็อกเราออกจากระบบ
‎เฮสติงส์ติดต่อห้องบังคับการ
‎กรุณาเร่งความเร็วในการโคจร
‎ยิ่งทำความสะอาดน้ำได้เร็วเท่าไหร่
‎ก็จะไปรับผู้รอดชีวิตและ ‎ไปต่อได้เร็วขึ้นเท่านั้น
‎รับทราบ เตรียมรับคำสั่งการควบคุมปฏิบัติการนี้
‎เร็วเข้าสิ!
‎ให้ตายสิ!
‎จูดี้ ตอบด้วย
‎แม่คะ ทุกอย่างโอเคมั้ย
‎จูดี้ ฟังแม่นะ
‎พ่อกับแม่ติดอยู่ข้างนอก
‎- อะไรนะคะ ‎- ไม่ต้องพูด ฟังอย่างเดียว
‎เราอยู่ในกระสวยซ่อมบำรุงสองลำ
‎กำลังลอยห่างออกจากยานเรโซลูท
‎ด้วยความเร็วการแยกตัว ‎40 ลิปดาต่อวินาที
‎ด้วยความเร็วเท่านี้ เราไม่มีวันไล่ตามยานทัน
‎แต่ยานเรโซลูทต้องโคจร ‎รอบดาวให้เสร็จก่อนที่มัน...
‎เพื่อกลับลำและไปเจอกันที่นั่น
‎เสียงตะกุกตะกักค่ะแม่ ไม่ค่อยได้ยินเลย
‎นี่ จู๊ด
‎จูดี้ ฟังพ่อนะ เราจะออกนอกระยะสื่อสารแล้ว
‎ไปหาน้องๆ และเล่าสถานการณ์ให้ฟัง
‎บอกพวกเขาให้อยู่ห่างจากเฮสติงส์ไว้นะ
‎พ่อคะ
‎จู๊ด
‎พ่อคะ!
‎มีปัญหาอะไรรึเปล่า
‎ต้องมีอยู่แล้วสิ
‎- ไม่รู้จะถามไปทำไม ‎- วิล เพนนี
‎พวกเธออยู่ไหน
‎โอเค
‎นั่นไง
‎คราวนี้ก็ไม่มีใครแกะรอยสัญญาณวิทยุเราได้ละ
‎เราก็ติดต่อใครไม่ได้เหมือนกัน
‎ทั้งจูดี้ แม่กับพ่อ
‎เราติดต่อพวกเขาด้วยวิธีอื่นได้
‎แต่ตอนนี้เราต้องซ่อนตัว
‎เราเหมือนผู้ร้ายหลบหนี
‎เราไม่ใช่ผู้ร้ายหลบหนี
‎เรากำลังช่วยเพื่อนของเราอยู่
‎วิล เรากำลังซ่อนตัวอยู่ในขยะ ‎จะได้ไม่โดนจับตัว
‎ทำแบบนี้เหมือนพวกหลบหนีสุดๆ แล้ว
‎โอเค หุ่นยนต์
‎ถ้าเราจะช่วยหุ่นไล่กา
‎นายต้องบอกวิธีเรามา
‎เราควรจะไปที่ไหน
‎สัญลักษณ์พวกนี้...
‎ฉันเคยเห็นมันมาก่อน
‎ใช่ บนดาวเคราะห์น้ำ
‎รูปภาพที่แม่ถ่ายให้ดู
‎สัญลักษณ์เหมือนกันเป๊ะ งั้น...
‎เราต้องพาหุ่นไล่กาไปที่ดาวเคราะห์น้ำเหรอ
‎หรืออาจจะไม่ใช่
‎สัญลักษณ์ของเขาไม่เหมือนกัน
‎ฉันไม่เข้าใจ
‎เกมทายศัพท์จากภาพ ได้เลย!
‎เป็นรูปโต๊ะ รูปรถแทรกเตอร์
‎รูปบัลลังก์
‎รูปลานกระโดดสกี
‎รูปม้า
‎อ๋อ เป็นรูปม้า
‎แล้วม้ามันเกี่ยวอะไรด้วยกับการช่วยชีวิต...
‎ไม่ๆๆ
‎พี่ไม่สนว่าเจ้านี่จะป่วยสักแค่ไหน ‎แต่พี่จะไม่ยอมป้อนม้าให้มันกิน
‎ดาวเคราะห์อำพัน
‎นายต้องการให้เรา
‎พาหุ่นไล่กา
‎ไปที่วงแหวนบนดาวเคราะห์อำพัน
‎ชาวอาณานิคม กรุณาฟังทางนี้
‎นี่เบน แอดเลอร์
‎รองอธิบดีของหน่วยงาน ‎ระบบล้ำสมัยบนยานเรโซลูท
‎ผมประกาศเพื่อเตือนทุกคน ‎เกี่ยวกับสิ่งที่
‎เพื่อนร่วมอาณานิคมของพวกคุณได้ทำลงไป
‎วิล โรบินสัน
‎เรามีวิดีโอเป็นหลักฐานว่าเขาได้ถอดอุปกรณ์ ‎ชิ้นนึงออกจากห้องเครื่อง
‎ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการทำให้ ‎การเดินทางไปอัลฟาเซนทอรีสำเร็จลุล่วง
‎เขาลงมือโดยไม่คำนึงถึง ‎ความปลอดภัยในอนาคตของพวกคุณ
‎และคนที่พวกคุณรัก
‎ด้วยเหตุนี้
‎เราจึงอยากขอ
‎ให้ผู้ที่พบเห็นเขาหรือหุ่นยนต์ที่เขาควบคุม
‎มารายงานตำแหน่งของพวกเขากับ ‎พนักงานรักษาความปลอดภัยโดยด่วน
‎และวิล ถ้าเธอได้ยินฉัน
‎ฉันรู้ว่าเธอคิดว่า ‎กำลังทำสิ่งที่ถูกต้อง
‎แต่มันยังมีวิธีอื่นที่จะจัดการกับเรื่องนี้
‎อย่าปล่อยให้สถานการณ์เลยเถิดไปกว่านี้
‎โอเค เอาไงต่อล่ะทีนี้
‎ตอนที่เริ่มเล่นเกมไล่จับ
‎คุณควรจะแน่ใจว่าคุณเล่นเป็นคนไล่
‎มีอะไรให้ช่วยเหรอ
‎ไม่มี แต่ฉันช่วยคุณได้
‎ถ้าคุณต้องการจะจับพวกโรบินสัน ‎คุณต้องคิดให้เหมือนพวกเขา
‎ฉันอยู่กับพวกเขามาเจ็ดเดือน
‎ถ้าคุณอยากรู้ว่าพวกเขาคิดยังไง
‎ก็มาคุยกับฉันได้
‎เราจะไปที่ดาวนั่นยังไง
‎ไม่รู้สิ บินลงไปด้วยยานจูปิเตอร์มั้ง
‎คงเยี่ยมไปเลยถ้าเรารู้วิธีขับยานจูปิเตอร์
‎โอเค งั้นเราไปขอความช่วยเหลือ
‎พวกเขาจะไปขอความช่วยเหลือ
‎มีบางสิ่งที่ครอบครัวโรบินสัน ‎ไม่สามารถทำและไม่ยอมทำ
‎พวกเขาจึงต้องพึ่งพา ‎ความเชี่ยวชาญของผู้อื่น
‎ไปหาตัวดอน เวสต์
‎ไปหาตัวพวกวาตานาเบะ
‎อีกไม่นานพวกเด็กๆ ก็จะโผล่หัวไปที่นั่น
‎แล้วพ่อแม่พวกเขาล่ะ
‎เรายังไม่สามารถระบุตำแหน่ง ‎ของจอห์นกับมอรีนได้เลย
‎สนใจแค่พวกเด็กๆ เถอะ
‎ท่านครับ
‎ขอโทษที่ขัดจังหวะครับ
‎มีอะไร
‎รหัสของวิคเตอร์ ดาร์ถูกใช้ ‎เพื่อเข้าไปในระบบกำจัดขยะ
‎แล้วมันสำคัญยังไง
‎วิคเตอร์ ดาร์ไม่ได้อยู่บนยานเรโซลูท
‎แต่ลูกของเขาอยู่
‎ส่งทีมไปที่ห้องอัดขยะ
‎เดี๋ยวนี้เลย
‎เพนนี วิล ได้ยินรึเปล่า
‎- ให้ตายสิ พวกเธออยู่ไหน ‎- จูดี้!
‎ไงจ๊ะ แซม
‎หนูได้ยินที่เขาประกาศเรื่อง...
‎ใช่ แต่พี่มั่นใจว่าเป็นแค่การเข้าใจผิด
‎แม่หนูบอกว่า...
‎หนูไม่ควรคุยกับพวกพี่อีกต่อไป
‎อืม ไม่เป็นไร พี่เข้าใจ
‎แต่ว่า...
‎หนูไม่เชื่อฟังตลอดเวลาอย่างที่ควร
‎ให้หนูช่วยยังไงได้บ้าง
‎เพนนี! อะไรกันเนี่ย
‎ไง โทษที ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ตกใจ
‎ฉันพยายามติดต่อเธอรัวๆ เลยนะ
‎ใช่ ฉันรู้ ฉันทำลายวิทยุของเราไปแล้ว
‎ไม่คิดที่จะโทรหาฉัน ‎ก่อนที่จะทำแบบนั้นเลยเหรอ
‎คิดสิ แต่ขอพูดถึงตอนที่ฉัน ‎ทำลายวิทยุให้ฟังก่อนได้มั้ย
‎วิลอยู่ไหน
‎ว่าไง จูดี้
‎ใช่ เราน่าจะต้องคุยกัน
‎พี่ไม่เข้าใจ การไปที่วงแหวนนั่น
‎จะช่วยหุ่นไล่กายังไง
‎ผมก็ไม่รู้
‎เขาอาจมาจากดาวนั่นก็ได้
‎เหมือนเป็นบ้านของเขาเหรอ
‎คงงั้นมั้ง
‎นายพร้อมที่จะเสี่ยงทุกอย่าง ‎จากการเดาเหรอ
‎จะให้ผมทำไงได้อีกล่ะ
‎ไม่ โทษทีแต่ไม่ได้
‎- มันอันตรายเกินไป ‎- สำหรับใคร
‎สำหรับเราทุกคน
‎หุ่นยนต์ทำสิ่งที่เราขอมาโดยตลอด
‎ไม่ว่ามันจะอันตรายแค่ไหน ‎เขาก็อยู่เคียงข้างเราเสมอ
‎และไม่เคยขออะไรตอบแทนเลย
‎จนกระทั่งตอนนี้
‎เราต้องทำสิ่งนี้
‎อย่างน้อยเราก็ต้องลอง เพราะ...
‎เพราะนั่นคือสิ่งที่เพื่อนจะทำ...
‎เพื่อกันและกัน
‎เราจะเอาแต่ได้อยู่ฝ่ายเดียวไม่ได้
‎เราทำไงดี
‎หนูมีไอเดียค่ะ
‎มีวี่แววมั้ย
‎พี่ๆ จะปลอดภัยที่นี่
‎พวกเขาจะปลอดภัยที่นี่
‎ขอบใจ
‎เอาล่ะ เอาไงต่อ
‎ถ้าพ่อกับแม่อยู่นี่ พวกเขาคงบอกให้เรา ‎ดูข้อดีและข้อเสีย
‎แต่พี่จะประหยัดเวลาโดยไม่ทำมัน ‎เพราะมันมีข้อเสียมากเหลือเกิน
‎- จูดี้... ‎- และเนื่องจากพวกเขาไม่อยู่นี่
‎พวกเธอต้องทำตามที่พี่บอก
‎- จูดี้ ‎- และพี่จะบอกว่า
‎ถ้าเราจะทำสิ่งนี้ เราต้องมีแผนการที่ดีสุดๆ
‎จูดี้
‎เดี๋ยวนะ
‎อะไร
‎ฉันมีคำถาม เธอบอกว่าพ่อกับแม่ไม่อยู่ที่นี่
‎พวกเขาไปไหน
‎คงอีกไม่นานละ
‎พอเราเห็นยานเรโซลูทให้รีบปิดไฟเลยนะ
‎คงจะดีกว่าถ้าพวกเขาไม่รู้ว่าเรากำลังมา
‎โอเค
‎แล้วคุณอยากจะคุยเกี่ยวกับเรื่องนั้นมั้ย
‎เรื่องอะไร
‎เรื่องที่เกิดขึ้นที่คุณพยายามเลี่ยงไม่พูดถึง
‎เกี่ยวกับ...
‎สิ่งที่เฮสติงส์บอกคุณว่าฉันทำอะไรลงไป
‎เพื่อให้วิลผ่านเข้ารอบ
‎มันไม่มีอะไรต้องคุยนี่
‎แต่คุณคิดว่าฉันทำพลาด
‎คุณไม่เคยทำพลาด
‎คุณแค่ตัดสินใจ
‎และคุณก็ข้องใจในการตัดสินใจของฉัน
‎คุณไม่ข้องใจเหรอ
‎ดูสิว่าตอนนี้เราลงเอยอยู่ที่ไหน
‎ยังไงก็เหอะ ฟังนะ สิ่งที่ผมคิดมันไม่สำคัญ
‎แต่...
‎จูดี้ก็อยู่ที่นั่น
‎เธอได้ยินทุกอย่าง
‎เธอพูดว่าไงบ้าง
‎เธอไม่ได้พูดอะไร
‎แค่อยากให้คุณรู้เอาไว้
‎เมื่อกี้อะไรน่ะ
‎โอ้พระเจ้า
‎โอ้พระ...
‎อะไร
‎- ฉันหยุดยานไม่ได้ ‎- เกาะไว้นะ!
‎จอห์น!
‎ผมตามคุณมาติดๆ !
‎ให้ตายสิ!
‎เกาะไว้นะ!
‎ฉันทำไม่ได้ จอห์น!
‎คำเตือน อุณหภูมิอยู่ในระดับอันตราย
‎เร็วเข้าสิ
‎เร็วเข้า
‎เกือบถึงแล้ว
‎ได้ตัวแล้ว!
‎เร็วเข้า!
‎เกาะไว้นะ!
‎คุณเป็นอะไรมั้ย
‎ฉันโอเค
‎คุณล่ะ
‎อืม
‎เราอยู่ไหน
‎เราหลุดออกจากเส้นทางมาไกลเลย
‎คุณมีเชื้อเพลิงพอที่จะพาเรากลับไปรึเปล่า
‎คำเตือน ระดับเชื้อเพลิงอยู่ที่ 12 เปอร์เซ็นต์
‎มีพอ
‎พออยู่แล้ว
‎เราจะไม่เป็นไร
‎โอเค ยังไงซะฉันว่า
‎ถ้าเราจะเอาหุ่นยนต์กับหุ่นไล่กา ‎ลงไปที่ดาวเคราะห์อำพัน
‎- เราจะต้องไปจี้ยานจูปิเตอร์ ‎- ไม่
‎เพนนี เราจะไม่ไปจี้ยานจูปิเตอร์
‎เธอพูดถูก โทษที เราต้องไปขโมยยานจูปิเตอร์
‎ยืม คำว่า "ยืม" ที่แปลว่า ‎เราต้องไปขออนุญาตก่อน
‎โอเค แต่ใครจะบ้าพอ
‎ที่จะให้เด็กๆ ยืมยานจูปิเตอร์ล่ะฮะ
‎ตอนนี้กี่โมงแล้ว
‎เวลา 12.03 น. ทำไมเหรอ
‎เป็นเวลามื้อเที่ยง
‎เรื่องกำลังยุ่งวุ่นวาย ‎แต่เธอกลับคิดถึงแต่เรื่องนั้นเหรอ
‎ซาแมนธา เธอพาพี่ไปที่ห้องอาหารได้รึเปล่า
‎ได้สิคะ
‎(มาเจอกันที่บันไดฝั่งตะวันออก ชั้นซี)
‎- ไง ‎- ไง
‎เราผ่านประสบการณ์ใกล้ตายด้วยกันอย่างใกล้ชิด
‎แล้วเธอจะทักฉันแค่ "ไง" เหรอ
‎โทษที
‎ข้อศอกเธอได้ไปในที่ที่ไม่มีชายหน้าไหนได้ไป...
‎ผมต้องไปละ ขอโทษครับ
‎เธอไม่เห็นเพนนีเลยใช่มั้ย
‎ไม่ เร็วๆ นี้ไม่ได้เจอเลย
‎แย่จัง
‎เธอชอบเพนนีใช่มั้ยล่ะ
‎ไม่ เราเป็นแค่เพื่อนกัน
‎แล้วพ่อของเธอล่ะ
‎เขาชอบเพนนีรึเปล่า
‎พ่อไม่ได้รู้จักเพนนีดีขนาดนั้น
‎จริงด้วย
‎เพราะเขายังอยู่ที่ดาวเคราะห์ข้างล่างนั่น
‎แล้วยังไม่สามารถกลับขึ้นมาบนนี้ได้
‎เขาคงโชคดี
‎มันเป็นการเดินทางที่ไม่ง่ายเลย
‎ยานจูปิเตอร์พวกนั้นมันช่าง...
‎คาดเดาได้ยาก
‎เธอโชคดีที่ตอนนี้ฉันมีอิทธิพลมาก
‎ฉันมั่นใจว่าเธอคงได้ยินแล้วว่า ‎ครอบครัวโรบินสันทำอะไรลงไป
‎ดังนั้นถ้าเธอช่วยเราหาพวกเขา
‎ฉันจะพูดถึงพ่อเธอในทางที่ดี
‎ดูให้แน่ใจว่าพ่อเธอจะได้ขึ้นยานลำที่
‎บินได้อย่างที่คาดการณ์เอาไว้
‎เธอเป็นอะไรรึเปล่า
‎ดูเหมือนว่าเธอไม่อยากอาหารแล้วนะ
‎ผมค่อยเก็บไว้กินทีหลังดีกว่า
‎คงจะดีสุดถ้าทำงั้น
‎ไว้คุยกันนะ
‎เขาจะเป็นอะไรรึเปล่า
‎พี่ๆ ของฉันกำลังทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยเรา
‎นั่นอะไร
‎เขาบาดเจ็บเพราะแผลนี่เหรอ
‎ไม่
‎เราจะไม่ปล่อยให้เขาตาย
‎นี่ อย่ามองลงมานะ
‎ฉันเพิ่งพูดไปว่าไง ที่นี่มีกล้องเต็มไปหมดเลย
‎แค่เอาแท็บเล็ตออกมาและ ‎ทำเป็นเหมือนฉันไม่อยู่นี่
‎แล้ว... พวกเธอทำมันจริงรึเปล่า
‎เปล่า
‎โอเค ความจริงแล้วก็ทำแหละ ‎แต่เรามีเหตุผลที่ดี
‎และฉันก็ไม่มีเวลามานั่งอธิบายตอนนี้
‎ฉันแค่อยากขอความช่วยเหลือจากนาย
‎ความช่วยเหลือแบบไหน
‎แบบที่จะสามารถให้เรา ‎ยืมยานจูปิเตอร์ของนายได้
‎คนเขายืมดินสอกัน เพนนี
‎ยืมเสื้อสเวตเตอร์กัน
‎ไม่มีใครเขายืมยานอวกาศมูลค่า ‎40 ล้านดอลลาร์หรอกนะ
‎ไงครับ
‎วีเจ แค่ตอบมาว่าได้หรือไม่ได้
‎แล้วใครจะเป็นคนขับมัน
‎ฉันไม่รู้ ก็คงต้องเป็นจูดี้ล่ะมั้ง
‎จูดี้ฝึกบินจำลองเยอะที่สุด
‎นี่ไม่ใช่การบินจำลองนะ เพนนี
‎เราทุกคนต้องเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยง
‎โอเค ขอโทษ ฉันแค่...
‎ฟังนะ ตอนที่เราเจอกัน ‎เธอขอให้ฉันไปน้ำตกด้วยกันใช่มั้ย
‎ฉันก็เลยไป
‎แต่ฉันก็เดือดร้อนสุดๆ เลย
‎จากนั้นเธอก็ขอให้ฉัน ‎ไปเอาข้อมูลเกี่ยวกับดร.สมิธ
‎และเราทั้งคู่ก็เกือบตาย ‎ขณะลอยเคว้งอยู่ในอวกาศ
‎ไม่รู้ทำไม
‎ทุกทีที่เธอขอให้ฉันทำอะไรสักอย่าง
‎ฉันไม่เคยปฏิเสธได้เลย
‎แต่ครั้งนี้...
‎ฟังนะ ครั้งนี้มันไม่ใช่ฉันคนเดียวที่อาจเจ็บตัว
‎นายกำลังพูดเรื่องอะไร
‎พวกเขาบอกฉันว่า ‎ถ้าฉันช่วยเธอ...
‎คืองี้ เพนนี ประเด็นคือ ‎พ่อของฉันยังติดอยู่ข้างนอกนั่น
‎และฉันก็ไม่อยากทำอะไรที่อาจ ‎ทำให้เขาตกอยู่ในอันตราย
‎ฉันต้องการจะช่วยนะ ‎เพราะเราเป็นเพื่อนกัน
‎และนั่นคือสิ่งที่เพื่อนให้กัน แต่...
‎ในมิตรภาพ เราจะเอาแต่ได้อยู่ฝ่ายเดียวไม่ได้
‎อะไรนะ
‎ไม่มีอะไร นายพูดถูก และ...
‎ฉันขอโทษ
‎และฉันก็ควรเลิกขอให้นายทำอะไรให้ฉัน
‎เพราะนั่นไม่ใช่สิ่งที่เพื่อนเขาทำกัน
‎ฉันขอโทษจริงๆ ฉันอยากช่วยจริงๆ นะ
‎ไม่ ไม่เป็นไร
‎ไม่เป็นไร เราแค่ต้อง... หาทางอื่น
‎ครอบครัวโรบินสันทำอะไรลงไป
‎คุณถึงได้ต่อต้านพวกเขาขนาดนี้
‎ถ้าฉันต้องวินิจฉัยครอบครัวนี้ ‎พูดได้เลยว่าพวกเขาชอบ
‎สร้างสถานการณ์เพื่อจะได้เป็นฮีโร
‎ต้องการให้ถูกมองว่าอยู่เหนือคนอื่น
‎ฉลาดกว่า เก่งกล้ากว่า
‎มากพอที่จะทำให้พวกเขาสร้างสถานการณ์
‎เพื่อให้ได้เข้าไปช่วยชีวิตคนอื่น
‎ฉันว่าสิ่งนี้ทำให้พวกเขาเป็นอันตราย
‎แก่ตัวเองและคนรอบด้าน
‎แล้วคุณคิดว่านี่คือสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นเหรอ
‎ที่ว่าพวกเขาใช้หุ่นยนต์เพื่อสร้างสถานการณ์ ‎ให้ตัวเองได้รับผลประโยชน์
‎หุ่นยนต์เป็นกุญแจสำคัญที่จะทำให้ทุกคนรอด
‎พวกเขาเอามันไป
‎จะเอาไปเพื่ออะไรได้อีกล่ะ
‎- ไง ‎- ไง
‎ดอนมีไอเดียบ้างมั้ย ‎ว่าจะเอาจูปิเตอร์มาได้ไง
‎ไม่ ห้องพยาบาลมียามเต็มไปหมด ‎ฉันไปหาเขายังไม่ได้เลย
‎เหมือนกับว่าพวกเขารู้ว่าเราจะมา
‎- ใช่น่ะสิ พวกเขารู้ ‎- หมายความว่าไง
‎สมิธช่วยพวกเขาอยู่
‎- เธอต้องทำงั้นอยู่แล้ว ‎- เธอรู้จักเราดีเกินไป
‎พวกเขาจะนำหน้าเราอยู่หนึ่งก้าวเสมอ
‎เราถึงต้องทำสิ่งที่
‎เธอจะคาดไม่ถึง
‎สิ่งที่เราจะไม่มีวันทำ
‎เช่นอะไรล่ะ
‎พวกโรบินสันอาจน่ารำคาญ ‎แต่พวกเขาฉลาดมาก
‎พวกเขารู้ว่าเรารู้ทัน
‎ดังนั้นพวกเขาจะพยายาม ‎เอาชนะเราด้วยไหวพริบ
‎ยังไง
‎ทางสะดวกมั้ย
‎สะดวก วิล โรบินสัน
‎โอเค
‎ไม่ต้องห่วง เขาจะไม่เป็นไร
‎นี่เป็นแผนที่ดี
‎คิดว่าแม่จะโกรธมั้ยพอรู้ว่าเราทำอะไรลงไป
‎โกรธแน่นอน
‎แม่ไม่มีสิทธิ์ตัดสินว่าอะไรถูกหรือผิดอีกต่อไป
‎หมายความว่าไง
‎พี่แค่หมายความว่า...
‎เราโตพอที่จะรับผิดชอบในสิ่งที่เราทำ
‎เอาล่ะนะ พวกเธอรู้ใช่มั้ยว่าต้องทำอะไร
‎รู้ค่ะ
‎คุณทำศัลยกรรมมานานแค่ไหนแล้ว ‎ก่อนที่เราจะออกจากโลก
‎ทำไมถึงอยากรู้
‎ไม่มีอะไร
‎ผมพอรู้เรื่องแผลเป็น แล้วก็นะ
‎แผลเป็นของคุณก็ดูใหม่
‎สำหรับคนที่มีหน้าที่คุ้มกันหุ่นยนต์
‎คุณดูเหมือนจะเอาเวลามา
‎สนใจฉันนะ
‎มันน่าสนใจดี
‎คุณก็อยู่บนดาวกับมอรีนและวิลมาพักนึง
‎ฉันอดสงสัยไม่ได้ว่า ‎เป้าหมายของคุณเปลี่ยนไปแล้วเหรอ
‎หุ่นยนต์คือกุญแจสำคัญที่จะพาผม ‎ไปพบกับครอบครัวอีกครั้ง
‎อย่ามาตั้งคำถามเกี่ยวกับความแน่วแน่ของผม
‎ต้องให้เตือนความจำมั้ย ‎ว่าหุ่นไล่กาเป็นโครงการของผม
‎มันเป็นของผม ไม่ใช่ของคุณ
‎อย่าแน่ใจไปหน่อยเลย
‎คุณไม่ใช่คนเดียวในห้องนี้
‎ที่มีความสัมพันธ์กับเครื่องจักรพวกนี้
‎ฉันก็เคยเชื่อมโยงกับหุ่นยนต์
‎เขาเคยเป็นเพื่อนของฉัน
‎ไม่ใช่แค่เพื่อนวิลคนเดียว
‎คุณน่ะเหรอ
‎คุณเคยเชื่อมโยงกับหุ่นยนต์ตัวนึง
‎ใช่สิ
‎เดี๋ยวนะ
‎คุณไม่ได้เชื่อมโยงเหรอ
‎คุณอาจรู้จักหุ่นยนต์ดี ‎แต่ผมรู้จักวิลดี
‎อะไรทำให้คุณคิดว่า ‎คุณจะรู้จักเขาดีกว่าฉัน
‎ผมมั่นใจ
‎ผมกับวิล
‎พวกเราเหมือนกัน
‎ก่อนที่ผมจะเข้ามาพัวพันในเรื่องทั้งหมดนี่...
‎ผมก็เคยเป็นเหมือนเขา
‎คำถามคือ...
‎คุณเคยเป็นใคร
‎จับได้ละ!
‎ส่งคนของคุณไปในระบบย่อย
‎พวกโรบินสันต้องอยู่ที่ไหนสักที่ข้างล่างนั่น
‎นั่นเสียงอะไร
‎ใครก็ได้หยุดแชริออตนั่นเร็ว
‎ไม่มีใครคาดเดาสิ่งนี้ได้
‎มีคนๆ !
‎โทษที เขยิบไปๆๆ !
‎เริ่มเป็นไอเดียที่ไม่ค่อยดีละ
‎ห้องโถงมันเล็กกว่าเดิมรึเปล่า
‎ฉันว่าทุกอย่างดูเล็กกว่าเดิมหมดแหละ ‎พออยู่ในรถใหญ่ขนาดนี้
‎- เธอต้องกะระยะให้ดีสิ จูดี้ ‎- ฉันรู้ ฉันจัดการได้น่า
‎บอกฉันทีว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
‎พวกโรบินสันกำลังหนี
‎เราอยู่ในอวกาศ พวกเขาจะหนีไปไหนได้
‎จูดี้ ฉันน่าจะฉี่ก่อนมา
‎อะไรนะ
‎ประตูกำลังปิด เราเลี้ยวไปไม่ทันแน่
‎ใจเย็น มันคือฟิสิกส์
‎เราต้องขับไปที่หัวมุมแล้วชะลอ ‎ก่อนจะเหยียบคันเร่งให้มิด
‎- ไม่ เราลอดไม่พ้นหรอก ‎- ฉันทำได้ เพนนี! ฉันทำได้!
‎เกิดอะไรขึ้น
‎เราเลี้ยวไม่พ้น
‎คราวนี้จะทำไงดี
‎เราต้องใจเย็น
‎เปิดประตูเถอะ สาวๆ เปิดประตูซะ
‎ไม่ อย่านะ
‎ฟังนะ
‎ทุกอย่างจะไม่เป็นไร
‎หน่วยรักษาความปลอดภัย ‎เราได้ตัวพวกโรบินสันแล้ว เตรียมพร้อม
‎ก้าวออกมา!
‎ไปเร็ว
‎ท่านครับ หุ่นไล่กาอยู่ที่นี่
‎ฟังนะ คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้
‎เธอไม่เหลือทางเลือกไว้ให้ฉัน
‎อะไรเนี่ย
‎มีแค่แขนครับ
‎มันคือการตบตา
‎พวกมันอยู่ไหน
‎เตือนหน่วยรักษาความปลอดภัยทุกหน่วย
‎แผนการได้ผล ไม่มียามเลย
‎อนุญาตให้ผ่านได้
‎หวัดดี วิล
‎รู้ได้ไงว่าเราจะอยู่นี่
‎เพราะถ้าเป็นฉันก็คงจะมาที่นี่
‎ไม่มีที่ไหนสุขใจเท่าบ้านเราใช่มั้ยล่ะ
‎นี่แอดเลอร์ ผมได้ตัวพวกเขาละ
‎ที่ยานจูปิเตอร์สอง
‎รออยู่ที่นั่น เจ้าหน้าที่กำลังไปหา
‎ฉันต้องการให้เธอถอยออกจากหุ่นยนต์
‎ไม่
‎ไม่ หยุดเลยทั้งคู่
‎ได้โปรด หยุดเถอะ!
‎ฉันไม่รู้ว่าเธอคิดว่า ‎กำลังทำอะไรอยู่
‎แต่ฉันปล่อยให้เธอเอาความหวังเดียว ‎ในการรอดชีวิตไปไม่ได้
‎ผมเปล่า!
‎- แล้วเธอกำลังทำอะไร ‎- ไม่เห็นเหรอฮะ
‎เขากำลังตาย
‎เธอคิดว่าจะช่วยชีวิตเขาได้เหรอ
‎ฮะ ผมเคยทำมาแล้ว
‎ฟังนะฮะ เรโซลูทยังไม่พร้อมที่จะออกเดินทาง
‎พอชาวอาณานิคมที่เหลือมาถึงยาน
‎เราก็กลับมาถึงแล้ว
‎คุณไม่จำเป็นต้องรอพวกเรา
‎- และเราจะไม่เอาใครไปเสี่ยงอันตราย ‎- ชีวิตไม่เคยเป็นไปตามแผน วิล
‎เราต่างรู้เรื่องนั้นดี
‎คุณบอกว่าคุณอยากเป็นเพื่อนกับหุ่นไล่กา
‎ตอนนี้คุณมีโอกาสทำตัว ‎ให้สมกับเป็นเพื่อนเขา
‎เราต้องคิดให้เกินกว่าเครื่องจักรพวกนี้ วิล
‎เรากำลังพูดถึงการอยู่รอดของมนุษยชาตินะ
‎แล้วเผ่าพันธ์ุพวกเขาล่ะ
‎ถ้าเธอกำลังขอให้ฉันเลือกว่าจะให้เพื่อนเธอ ‎หรือครอบครัวฉันรอดชีวิต
‎ฉันขอเลือกครอบครัวของฉัน…
‎และฉันก็เชื่อว่าเธอจะเลือกเหมือนฉัน
‎ฉันเสียใจจริงๆ
‎ไม่นะ! หยุดพวกเขา!
‎ไม่! หุ่นยนต์!
‎ไม่มีที่ให้ไปแล้ว
‎มันจบตรงนี้แหละ
‎ไม่!
‎ไม่นะ!
‎ช่วยด้วย
‎ครอบครัว
‎ช่วยด้วย เบน แอดเลอร์
‎เบน เอาอุปกรณ์สร้างสนามแม่เหล็กไฟฟ้าออกมา ‎ใช้มันสิ เบน!
‎เบน!
‎ช่วยด้วย เบน แอดเลอร์
‎ช่วยฉันพาเขาขึ้นยานที
‎มาเร็ว! หุ่นยนต์!
‎ไป วิล โรบินสัน
‎ฉันจะไม่ทิ้งนาย นายต้องลุกขึ้น ‎นายต้องสู้กลับสิ!
‎ถ้าเราจะไป เราต้องไปเดี๋ยวนี้!
‎ช่วยด้วย เพื่อน
‎เราตามพวกเขาไปมั้ยครับ
‎ไม่ต้อง
‎เรามีทุกอย่างที่เราต้องการละ
‎กัปตันคามาล นี่เฮสติงส์
‎เรามีน้ำพอแล้ว
‎ได้เวลาไปสักที
‎จอห์น ดูสิ
‎คำเตือน ระดับเชื้อเพลิงอยู่ที่หนึ่งเปอร์เซ็นต์
‎นั่นยานจูปิเตอร์สอง
‎พวกเขากำลังไปไหน
‎- เรามีเชื้อเพลิงไม่พอที่จะหาคำตอบ ‎- แต่ถ้ามัน...
‎เราอยู่สองที่ในคราวเดียวกันไม่ได้
‎ลิ้นไอดีกำลังจะปิด ‎มันเป็นทางกลับเข้าไปทางเดียวของเรา
‎- เชื้อเพลิงสำรองใกล้หมดถัง ‎- จับไว้นะ
‎พลังงานจะดับในสิบวินาที
‎เกือบแล้ว...
‎จอห์น
‎จอห์น!
‎เกือบแล้ว...
‎ถึงแล้ว!
‎คิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับหุ่นยนต์
‎ฉันก็ไม่รู้
‎อยากกลับไปรึเปล่า
‎ไม่ฮะ
‎เราจะพาหุ่นไล่กาไปที่วงแหวน
‎นั่นคือสิ่งที่หุ่นยนต์ต้องการ
‎ควบคุมตัวหุ่นยนต์ได้แล้ว
‎เราต้องทำแบบนี้จริงเหรอ
‎ดำเนินการได้
‎คำบรรยายโดย เมธ์ ดุรงคเวโรจน์